Le Saut de Gouloux

In de commune van Gouloux, 5 kilometer ten noord-oosten van Saint-Brisson ligt op een hoogte van 494 meter ‘Le Saut de Gouloux’ waterval, een belangrijke toeristische trekpleister. De waterval is erg oud en ontstond zo’n 5 tot 20 miljoen jaar geleden toen de Alpen werden gevormd. Door het opduwen van de Alpen ontstond hier een scheur in het graniet en sindsdien heeft het water van de stroom, ‘le Caillot’ genaamd, erosie veroorzaakt en is langzaamaan de 10 meter hoge waterval ontstaan door het bemoste graniet. De waterval, diep in de bossen gelegen is niet vanaf de weg te zien. Je vindt de waterval door af te gaan op het geluid. De laatste keer dat ik er was kwamen we een echtpaar meerdere keren wandelend tegen, totdat ze het er maar op waagden en ons vroegen waar ze de waterval konden vinden, zo verstopt ligt de waterval maar ook de stroomversnelling in ‘la Cure’, die aan de andere kant van de heuvel stroomt. Direct voorbij de brug waar je vanaf de parkeerplaats onderdoor loopt komen de Caillot en de Cure samen en vervolgt de Cure haar weg richting de Yonne, de rivier die ook door Coulanges sur Yonne loopt.

 

 

 

Om een mooi uitzicht te krijgen over de stroomversnelling in de Cure kun je rechtsom via een pad naar boven klimmen. Daar is een prachtig uitzichtpunt. Het pad vervolgt dan verder naar boven door een mooi (oer)bos waar heel veel oude eiken en beuken staan. Op ongeveer het hoogste punt van de heuvel kun je tussen de bomen door de kerk van het plaatsje Gouloux zien. Het is de hoogste kerktoren in de Morvan, de toren heeft nooit een klok gekregen en de toren is scheef gebouwd en creëert daardoor een optische illusie. Bovendien gaat het gerucht dat als je water drinkt uit de put die gelegen is naast de kerk, je krankzinnig wordt. Je bent dus gewaarschuwd bij dezen.

Dan vervolgt het pad verder en begint al snel de afdaling door een smalle geul waarvan duidelijk is dat hier bij hevige regelval water naar beneden stroomt. Als je naar beneden loopt zie je door de bomen heen de Caillot stromen en hoor je de waterval steeds dichterbij. Beneden aangekomen wandel je langs de resten van twee oude molens, die niet meer als zodanig herkenbaar zijn. De molens waren in gebruik tussen 1804 en 1920 voor het persen van olie en het malen van graan. Ook was dit een van de plekken waar boomstammen van met name eiken uit de omgeving via de Cure, de Yonne en de Seine naar Parijs werden vervoerd.

 

 

 

 

Hier gaat ook het magische bos weer verder. Daar waar de coniferen om het hardst groeien om in de dichte bebossing toch maar zoveel zonlicht te kunnen pakken, voelt de bodem aan als een verende massa van de dikke laag naalden die daar ligt. De boomstronken en stammen die overal liggen zijn dik begroeid met mos en overal staat klaver. Er zijn in grote dikke boomstammen zitplekken gecreëerd en je kunt daar aan het inmiddels weer kabbelende water van de Caillot zitten. Dit is echt een plek waar je niet raar zou opkijken als er ineens heel kleine mannetjes met rode puntmutsen voorbij zouden wandelen of er feeën met twinkelende sterretjes door de lucht zouden zweven. Wat je daar in de zomer zeker wel kunt zien, maar overigens ook langs de rivier in Coulanges sur Yonne zijn de blauw/zwarte bosbeekjuffers die dartelen langs het water en spelen in het zonlicht.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s